Uruguay
flag
Home DagBoek Foto's Kaart Route Klimaat
Uruguay DagBoek

 
Nederland
Uruguay
Datum / Tijd
Het Weer KNMI Weer Online
Oppervlakte 41.528 km² 176.215 km²
Aantal inwoners 17,0 miljoen 3.4 miljoen
Hoofdstad Amsterdam Montevideo

Reisverslag van een solo fietstocht door Uruguay.

Ik zoek een Vlak, Veilig, Vreemd en Warm land. Het is Uruguay geworden. Rolling Hills allover. Dus niet echt helemaal vlak. Volgens de boeken het meest op Europa lijkende land in Zuid Amerika.

Min of meer bewust accepteer ik het ietwat eentonige landschap, maar al verder lezend in de tijd begin ik me af te vragen of het niet TE saai gaat worden.


De spreuk

Ik ben niet gemaakt voor het geluk.
Ik ben gemaakt voor de sensatie, voor het genot, voor het moment.
Ik ben voortdurend op zoek naar nieuwe sensaties, nieuwe emoties.
Zo zal ik zijn tot mijn leven gesleten is.
Mijn hart verlangt naar meer opwinding dan iemand – wie dan ook – kan geven.

Uit Hoogteverschillen van Julian Barnes



Place a ReactionNumber Of Reactions: 3Read The Reactions

23. Donderdag 21 februari 2019Vichadero - Melo 106 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay Melo Uruguay


Vanmorgen. Donker. Kwart over vijf. Ik schuif de gordijnen open. Beneden zwaait, heel vriendelijk, de (oude) mevrouw van de receptie. Ik had gisteren gevraagd, via Google, of het een probleem is, als ik heel vroeg vertrek. Nee dat is geen probleem. Ik had niet verwacht dat ze zelf al zo vroeg in de kleren zou zijn. Om, voor mij het grote hek te ontsluiten.
Goede reis. En veel geluk in Uruguay. Nee we spreken elkaars taal nog steeds niet. Toch, dat wenst zij mij, met een ferme warme handdruk toe.

Mijn GPS wijst me in het donker de weg. Wegen zijn er natuurlijk genoeg. Een doorgaande weg herkennen, in al die kuilen en gaten, voor mij, geen logica. Eenmaal buiten het dorp is het duidelijk, er is maar één weg.

In alle stilte en rust, dat doet ze natuurlijk altijd maar nu wel erg nadrukkelijk, komt de zon in een mooie rode gloed boven de kim haar warmte spreiden.
De weg is slecht. Er wordt aan gewerkt. Oppassen in het donker en ook als het licht wordt, heuvelen we, mijn fiets en ik, om de gaten en zoeken het meest vlakke deel.

Weg 44, 72 kilometer vandaag, heeft op de kaart de laagste gradatie als verharde weg. Ik zag er een beetje veel tegen op. Maar het is, hoofdzakelijk, een heel goede weg. Soms zijn er wat reparaties uitgevoerd. En dan doen ze hier slecht. In de gaten wordt met een schep een kwak asfalt gegooid, zo'n beetje op het oog. Het passerende verkeer moet het aanstampen en vlak maken. En vlak wordt zoiets op deze manier natuurlijk nooit.

Bosjes om eventueel je behoefte achter te doen zijn er (bijna) niet. Geen nood. Op weg 44 kun je gewoon midden op de weg poepen. Per half uur een auto, dat moet toch kunnen.
Best wel veel 'alleen' gevoel vandaag.
Na negenen wordt het iets drukker

Als verrassing vandaag een paar otters in een plas langs de weg. Otters, denk ik, omdat ze zich nieuwsgierig oprichtten om te zien wie of wat ik ben. Daarna vluchten ze snel.

Programma voor zaterdag beetje in de war. Voor het eerst, geen accomodatie in een dorp. Krijg gisteren bericht dat beide etablissementen vol zijn. Hotel Crown levert een fantastische service, ik heb hun inmiddels wel 20 mails gestuurd en alle worden ze netjes en volledig beantwoord.
Durf bijna, vanmiddag, niet nog een keer iets te vragen. Doe het toch. Ze regelt, ik heb haar inmiddels gesproken en duizenden maal bedankt, onderkomen in Gral Enrique Martinez, en van Vergara daar naar toe een taxi voor de laatste 37 kilometers. Zaterdag-probleem opgelost.
De taxi om 11 uur bij een tankstation in Vergara en ik heb een telefoonnummer, kost nog geen 3 euro, dat zal wel 30 worden, ook goed.

Vraag me al een tijdje af, waarom er zoveel Italiaans restaurants in Uruguay zijn. Volgens de lieftallige oberes bij de lunch in een Italiaans restaurant, vanmiddag, zijn die hier na de 2de wereldoorlog gekomen. Zoveel? Ik ben zelf van Venezuela en heb dubbele nationaliteit die ik graag wil behouden. Waarom wordt me niet duidelijk, ze begint telkens een zin in het Engels en schakelt dan over in razendsnel Spaans.
Dan maar even Wikipedia raadplegen. Blijkt dat 1/3 van de Uruguayanen van Italiaanse afkomst is. Dat emigratie al in 1857 is begonnen, tot 1940. Uruguay het hoogste percentage Italianen buiten Italië zelf heeft.

Als je het niet zelf aangeeft wordt er 'gewoon' naar gevraagd, servicos, fooi? Bij de creditcard betaling geef ik meestal niets. De dame of heer die mij aan tafel bediend krijgt cash iets in handen. Zo ook vanavond. Ze zegt WEL tegen de afrekenende baas dat ze iets gehad heeft.

Up 1168 Down 1306 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

22. Woensdag 20 februari 2019Minas de Corrales - Vichadero 53 km (+ 45 km met een taxi)
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
 Vichadero Uruguay Vichadero Uruguay Vichadero Uruguay


Voor zessen staat de taxichauffeur op de stoep van het hotel. Ik ook, ben klaar om te vertrekken. Alleen, de deur tussen ons is nog op slot. Heb al een paar keer heel hard gerammeld. Maar nergens komt reactie.
Ik gebaar dat ik er niet uit kan. De taxichauffeur drukt op de bel, die werkelijk als een mager speenvarken door het hele gebouw krijst. Zeker meedere gasten wakker gemaakt. Niet de (nacht) portier van het hotel. De chauffeur neemt zijn telefoon, even later rammelt hij heel hard aan een volgende deur, en yes, daar komt een slaperige kop langzaam uit een zijdeurtje gestrompeld.

Het is een gravel- zandweg inderdaad, maar een heel redelijke. In ieder geval geen wasbord. Af en toe wordt de weg uitgehold, met betonplaten, om een riviertje voorrang te geven. Op dit moment staat er weinig water in, maar wel iets om in regentijd rekening mee te houden.
De opkomende zon tegemoet rijden we zwijgend door een prachtig nevelig landschap. Soms, nu, is het ook wel even fijn dat je elkaars taal niet spreekt. Heerlijk ritje.
Bijna op het eind neemt de chauffeur de afslag naar links. Volgens mij gaat de hoofdzandweg naar rechts. Klopt. Links is, naar ik later op de kaart zie, voor de taximan iets korter. Voor mij iets langer op de fiets. EN een beroerd stuk hobbelig zandweg.
Aangekomen bij de hoofdweg. Uitladen. Voor wat het waard is; ik krijg een rekening van de taximan. Hij bromt iets, terug wijzend op het slechte pad. 1300 Pesos. 35 euro, 6 meer dan de laatste afspraak, voor 45 kilometer. Ik ga de discussie niet aan. Betaal. Hang de bagage aan de fiets en stap fluitend op. Oh nee fluiten kan ik niet.
Het is zeven uur, nog redelijk koel. Valt me mee, maar één uur in de taxi.

Snel stijgt de temperatuur tot de 33. Fietsen gaat goed. Landschap heeft nog steeds dezelfde kenmerken. Weilanden koeien en heel af en toe een boerderij in de verte. Verkeer is er heel weinig. Tel ongeveer een mobiel per 5 minuten.
Naast de koeien ook veel schapen. Af en toe een paar struisvogels. Of het wilde zijn? Denk het wel zijn er vaak niet meer dan een tiental.
Het is niets, maar het is mooi. Zeg ik ineens. Grinnikend. Tegen mezelf. Genoeg tijd om eens even goed met jezelf te praten........

Om 10 uur. Vichadero. Hotel Central. Ik stap de heerlijke schaduw binnen. Wordt ontvangen als de verloren zoon. Nog net niet omarmt. Maar uitermate hartelijk. Nul, nul versta ik van mevrouw zegt, maar op een of andere manier begrijpen we elkaar. Document, paspoort. Betalen. De fiets mag naar achteren. Mevrouw blijft maar redeneren. Ik krijg een (donker) kamertje aan de voorkant. Achter heb ik ook andere kamers gezien. Ik wijs naar achteren. Gambio. Wisselen. Ik wijs op mijn ogen. Even kijken?
Mevrouw laat me achteraan de laatste kamer boven zien. Licht, en het wijdse gebaar maak ik erbij. Si. Ze begrijpt me. Okay. Ik krijg de andere kamer. Zelfde prijs 26 euro, inclusief ontbijt. Als de werkster het wisselgeld van het 1000 pesos biljet later brengt, krijgt ze dat als fooi. Para mi? Voor mij? Niet echt veel, voor haar achteraf misschien wel, heeft ze ook een goede dag.

Twaalf uur. Het winkel-gebeuren sluit, COMPLEET. De restaurants gaan open. Meestal neemt de Uruguayaan de lunch rond één uur. Half een. Restaurant next door. Cerrado, gesloten, er zit iemand te eten. Ik stap binnen. Abierto zegt ze. Het is de eigenaresse die voor de drukte zelf eerst de lunch neemt. We kijken elkaar aan. Zeggen niets. Wijs dan maar aan wat zijzelf ook op het bord, heeft ziet er lekker uit, ravioli. Prima Met driekwart liter bier, zeven euro.

Na de lunch is er niemand meer op straat. De honden in de schaduw kijken niet eens op. Ik naar de kamer. Met airco, heerlijk.
Om 3 uur gaan de winkels weer open. Degene met airco blijven binnen in de koelte. De anderen, hebben ze schaduw? Dan met z'n allen op stoelen voor de winkel. De jeugd hangt verveeld rond. Vijf uur in de middag, geen wind, 33 graden, niemand heeft puf. Ik ook niet.
Soms kan een fietsvakantie best wel wat minder leuk zijn. Zeker als je somewhere in the middle of nowhere alleen 'gevangen' zit.
Een bar is er niet. En al helemaal geen terrasjes. Of ze hebben ze heel goed verstopt. Restaurants gaan, ALS ze ook diner doen, pas om 8 uur open.

Dan ga ik mijn reis maar verder plannen. Voor het weekend, de vrijdag en zaterdag plan ik meestal een beetje verder vooruit. Booking helpt me goed. Op Google Maps staan nog meer hotels aangegeven. In Vergara heb ik er via Google een gevonden. Stuur hun een SMS, website en Facebook hebben ze niet. Krijg ik netjes bericht terug, dat zij geen hotel zijn. Oeps. En dat is voor mij de enige optie op een redelijke afstand. Zijn er nog andere hotels bij u in de stad? Ja nog twee. Hebt u informatie? Nee.
Tja wat nu? Idee. Ik mail het hotel voor morgen en vraag of die info hebben over accommodaties in Vergara. Krijg mailtje terug, we hebben de politie daar gebeld en die vertellen dat er twee onderkomens zijn. Dit zijn de nummers.... DAT is netjes.
Ik weer sms'en naar die nummers, geen antwoord, waarschijnlijk zijn het geen smartphones.....




Up 1247 Down 1146 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

21. Dinsdag 19 februari 2019 Minas de Corrales
 Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay
 Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay


Ontbijt, duurt vandaag wat langer dan gewoonlijk, niet alleen omdat ik alle tijd heb, maar zekers doordat Larissa, achttien lentes oud, heel goed Engels spreekt. Larissa, en samen met haar vriendelijke bombonella's hebben vakantie. Ze verzorgd vandaag het ontbijt.
Als een van de weinigen heeft ze op school Engels geleerd. Ze zegt dat ik de eerste, ben buiten haar leraar, waarmee ze de taal spreekt.
En nee, in Minas de Corrales wil ze niet blijven. Wat ze later wil worden, geen idee, Engelse lerares, of verpleegkundige.
Minstens eens per week gaat ze naar Rivera, een grotere stad bij de grens, waar veel meer te doen is. En waar ze na de vakantie ook naar de hogere school gaat. Disco, ja dat is er wel eens hier. Maar meestal kijk ik films met vriendinnen.

Na het ontbijt een wandeling door het dorpje. Wat zichzelf de hoofdstad van het goud noemt. Het heeft drie musea. Je hebt een hele middag nodig om ze te bezoeken. Niet omdat ze zo groot zijn. De openingstijden! Nr 1 van 17:00 - 20:00. Nr 2 van 16:00 - 20:00. Nr 3 van 08:00 - 15:00.
De laatste is open als ik rond negenen mijn rondje door het dorpje begin. Kom straks terug, nu is het nog redelijk koel. Rond tien uur, het is inmiddels 26 graden, museum gesloten.

Rond 1878 adviseerde een zekere Henry Küss niet al te veel te investeren in het gouddelven. Toch is rond het goudgebeuren dit dorp Minas de Corrales ontstaan. Delven stopte in 1916 en werd in 1997 weer hervat. Volgens Larissa ligt nu alles weer stil.
En heeft men hier een werkloosheidsuitkering vraag ik. Ja in het algemeen wel, maar de mijnwerkers moeten eerst een advocaat nemen om hun geld te mogen ontvangen. Waarom wordt me niet duidelijk.
Volgens internet is het (nog steeds) de grootste mijn van het land?


Kreeg van Madeleine interessant artikel toegestuurd waaruit blijkt dat wat Gaby vertelde over Duitse pensioenen nu pas eigenlijk duidelijk is geworden in Europa.


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions

20. Maandag 18 februari 2019Tacuarembó - Minas de Corrales 64 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay Minas de Corrales Uruguay
 Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay Minas de Corrales Uruguay


Minas de Corrales, het is een dorpje van niks. Heeft één hotel dat haar beste tijd heeft gehad. De kamer ruikt een beetje.
Toch blijf ik een extra dagje.
Ik ben moe, en de komende dagen zie ik ook zo direct geen mogelijkheden voor een rustdag.
Ze hebben wel, een heel mooie tuin, met een zwembad. En ik heb het kleine kamertje boven omgeruild voor een ook zo klein kamertje, maar dan in de tuin. Of er nog meer gasten zijn, geen idee.

Onderweg maak ik een klein ommetje naar Represa de Cuñapirú. Een historisch nationaal monument. Niet slecht. Maar wat het is, of geweest is wordt mij niet duidelijk. Info op het internet in het Spaans. Voor een kasteel lijkt het mij te jong. Best wel even leuk.

Bij aankomst in het hotel zijn woorden niet nodig. Ik wordt verwacht. De man met de fiets. Inschrijven via mij IDkaart. Mevrouw toont mij een kamertje boven. Daar heb ik geen zin in. Al in het achterhoofd dat ik misschien blijf, wijs ik op de tuin. Okay. Dan nog even (dat is echt niet even) de taxi naar overmorgen verplaatsen, en ja een extra nachtje is geen probleem.
Communicatie alleen via Google Translate.

Bij de lunch een pilsje. Ik heb dorst. Doe maar een grote. Een fles van één liter is de gewoonte hier. Een tweede, zo'n grote wordt me wat te veel, doe dan maar een kleintje. Krijg een 0,6 liter.

Shit. Het transport met de taxi. Problemo. Gaat niet door. Shit. Maar er is een andere. Die is wat duurder. Als ik het niet dacht, ze hebben de fiets niet meegerekend.
Vind het nog steeds goedkoop. Eerst 23 euro, nu 29 euro voor 55 kilometer zandweg.
Ze maakt een foto van de landkaart waarop ik heb aangetekend waar ik met de taxi naar toe wil. Amarillo heb ik genoemd omdat dat de dichtstbijzijnde plaats is. Maar wil een paar kilometer verder naar de hoofdweg.

EN mevrouw zal voor overmorgen, pasado manãna, een hotel reserveren voor mij. Dat hoop ik tenminste, ze schrijft in ieder geval wel het telefoonnummer op, wat ik op Google Maps gevonden heb.

Diner. En weer worden bijna alle tafels in het restaurant van bestek en servetten voorzien. En weer ben ik een uur later (en nog een uur later) nog steeds de enige.
Er zijn WEL andere gasten binnengekomen, een vader met drie kinderen, of hij heeft wel een heel erg jonge vrouw. Die zitten nu in de tuin met allerlei etenswaren uit de supermarkt.










Up 915 Down 901 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

19. Zondag 17 februari 2019Tranqueras - Tacuarembó 82 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
 Bañado de Rocha Uruguay Tacuarembó Uruguay Tacuarembó Uruguay Tacuarembó Uruguay Tacuarembó Uruguay Tacuarembó Uruguay


Elk land heeft haar highlights. Uruguay ook. Niet heel erg veel. Tacuarembó is er één. Heb nog niet kunnen ontdekken waarom.
Het is zondag, het is dat een park een open park is, anders zou het vandaag hier ook gesloten zijn. Alles dicht dus. Maar ook bijna niemand op straat.
Zelfs het hotel zwembad maar matigjes bezet. Waar is iedereen?
Misschien had ik thuis dan toch maar iets beter moeten voorbereiden. Ben in ieder geval nu in Tacuarembó.

Vanmorgen al in het pikke donker om half zes op de fiets. De jeugd is net op weg naar huis, na een lange disco nacht.
Lekker fietsen. Veel heuvelen. Veel bomen. Veel koeien. Landschap tot mijn eigen verrassing aangenaam. In de verte enkele Uruguayaanse tafelbergen. (Rincón de Tres Cerros).

In mijn jeugdige overmoed heb ik één van de volgende etappes gepland inclusief een zandweg van 55 kilometer. Zoveel heb ik hier wel geleerd dat ik dat nu niet meer wil. Het vlakke Uruguay is echt niet vlak. Het stijgen en dalen op de asfaltwegen gaat prima. Maar geen 100 kilometer op één dag waarvan meer dan de helft zand. MET tot 35 graden stijgende temperaturen.
Ik ben al een paar dagen bezig om uit te vinden of iemand mij over dat deel kan transporteren en hoeveel me dat gaat kosten. Via Messenger en met behulp van Google Translate lukt het me niet die vraag bij het volgende hotel over te brengen.
De vriendelijke dame aan de receptie van het Tacuarembó Hotel, spreekt heel weinig Engels, maar is ook heel behulpzaam. Met een landkaart en Translate de vraag bij haar duidelijk kunnen maken. En zij heeft nu het volgende hotel gebeld, antwoord wordt verwacht.

Om drie uur zit er natuurlijk anders achter de receptie, ze schijnt van niets te weten, maar heb wel, na een kleine uitleg, snel antwoord. De taxirit over 55 kilometer kost nog geen 20 euro! En een kamer heeft ze al gereserveerd. Nou ja, blij ben ik wel, maar die 20 euro, daar geloof ik niet veel van. Afwachten, ga morgen daar gewoon naar toe, en zie wel.

Hier in Tacuarembó centrum kun je elke vijf minuten een kanonskogel door de straten vuren. Zelfs, ik moet er om grinniken, de kerk is dicht.
Wat wel open is, of in ieder geval één, de apotheek (Farmacie) . Is me al eens eerder opgevallen, zijn als eerste open, en als laatste winkel gesloten. Wifi overal gratis beschikbaar. In bepaalde delen van Montevideo 'gewoon' op straat. In elk hotel, in elk onderkomen, en meestal heel goede verbinding. Telefoonkaart eigenlijk niet nodig als je reis van voor naar achter totaal gepland is. Echt duur is een sim in Uruguay ook niet en gemakkelijk verkrijgbaar. In Brazilië is / wordt het wat moeilijker.
En, als je zoals ik bij dicht bij de grens blijft was het ook niet echt nodig geweest. Maar zoals geschreven, ook een sport om in elk land een Simkaart te bemachtigen. Dat je je moet kunnen identificeren vind ik 'normaal' maar ook in het bezit moet zijn van een sofinummer, beetje vreemd.







Up 932 Down 971 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 4Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

18. Zaterdag 16 februari 2019Santana do Livramento (B) - Tranqueras 55 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay Tranqueras Uruguay
 Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay
 Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay Tranqueras Uruguay


Om vijf OVER zeven zit ik aan het ontbijt in hotel Jandaia in Brazilië. Om vijf VOOR zeven zit ik al een paar straten verder op de fiets, weer terug in Uruguay, waar het een uur eerder is.

Ik krijg ze bijna niet van het erf af. Ben er, zoals afgesproken, al vroeg. Telefoonnummer staat op het gesloten hek. Ik bel. We praten. Verstaan elkaar niet, maar na tien minuten staat mevrouw er. En even later meneer ook.
Ze blijven maar uitleggen hoe alles werkt. Zelfs de toiletrol wordt door mevrouw aangewezen.
De winkel in het dorp is van 12 tot 15 gesloten, maar er zijn twee restaurants. Direct pakt ze de telefoon en waarschuwt dat er een Hollander op de fiets aankomt. Eerst douchen en de was doen heb ik nu mooi de gelegenheid voor.
Het zijn drie hutjes, met één gemeenschappelijke ruimte, met complete keuken. Ben vandaag de enige gast begrijp ik.
Google Translate is bij lange na niet altijd correct, maar wel een fantastische uitkomst in zulke gevallen. Gaat prima, wel vermoeiend al dat toetsenwerk.
Als ik via messenger verstuur, dat als er problemen zijn, ik hun zal berichten, zie ik de opluchting op hun gezichten, en kunnen ze met een gerust hart vertrekken. Fantastische service, soms wel ff vermoeiend.

In Grand Hotel Europa doet Ilja onderzoek naar 'de toerist'. Één van de types, hij /zij wordt nogal sarcastisch op de kaart gezet, is degene die perse naar gebieden wil op onze aardbol waar geen andere toeristen aanwezig zijn. Die gebieden worden natuurlijk steeds schaarser.
Ik ga niet verklappen dat Tranqueras nog zo'n plekkie is. Vanmiddag bij de lunch ben ik letterlijk en figuurlijk de gringo. De baas van de lunchtent roept, direct als ik mijn mond open doe. Gringo..... en nog iets naar een paar jongens. Die uitermate uitbundig zijn mij te helpen een keuze uit het menu te maken. Hun Engels is bij lange na niet perfect, maar ze doen hun uiterste best, met alle hoffelijkheid. Alleen, dat ik (nu) geen vlees wil, dat kunnen ze niet begrijpen. De bestelling komt er en het smaakt de gringo prima.









Up 757 Down 817 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

17. Vrijdag 15 februari 2019Quaraí (B) - Santana do Livramento (B) 108 km
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil
  Brazil  Brazil  Brazil


Weer 108 kilometer. Weer een hoop wind op de kop. Best wel veel heuveltjes. Ben moe. Ook nog van gisteren. Voor morgen gelukkig accomodatie op wat kortere afstand gevonden.

Verderop staat een vrachtauto met knipperende lichen op de vluchtstrook. De chauffeur er naast. Hij gebaard mij te stoppen. Geeft mij een ijskoud flesje water en begint voluit te babbelen, erg jammer, maar werkelijk geen woord versta ik. Obrigado. Dankjewel. Dat ken ik.
Wat ik me pas later besef, en waar ik heel blij mee ben, is dat ik geen moment twijfel had of dit wel een veilig gebeuren zou worden of zijn.

Ik ben niet de enige die de heuvels soms best steil vindt. Na 90 kilometer kom ik een Braziliaan te voet met zwaarbeladen fiets tegen. Hij maakt een rondje in Brazilië begrijp ik. Nee niet met de tent. Shit het is al bijna 12 uur en het volgende dorp, waar ik vandaan kom is nog negentig kilometers. Niets, maar dan ook niets ertussen. Paar boerderijen, ver van de weg gelegen. Hij weet dat natuurlijk ook, want, volgens mij heeft hij wel vijf liter water bij zich.

Oeps ben vergeten het hotel mail te sturen dat ik wat eerder ben. Inchecken pas om 2 uur, het is half één. Sta bezweet in de lobby. De meneer die dadelijk de tassen naar mijn kamer brengt, biedt me een glas water aan.
Houd mijn t-shirt voor mijn neus en trek een heel vies gezicht. Bij dames achter de balie werkt dat heel goed, vandaag bij de Braziliaanse meneren ook. Krijg toch nu mijn kamer.

Douchen, shirt en fietsbroek uitspoelen en naar het naastgelegen restaurant. Weer buffet. Zijn erg goed hier. Ruime keuze. Natuurlijk heel veel vlees, maar ook genoeg salades.
Over eenheidsprijzen gesproken, "Buffet por kilo", je schept je bord 'vol', bord op de weegschaal, gewicht wordt op je rekening geschreven. En de pilsjes, tweemaal 0,6 liter en tweemaal buffet opgeschept. Zelfde prijs als gisteren, twaalf euro.

Na de lunch vraag ik bij de receptie of er de mogelijkheid bestaat voor een sport relaxmassage. Via Google Translate dan. Wacht even. Paar minuten later komt er een meneer die perfect Engels spreekt. Massage nee, die zijn niet zo gewoon hier. Zal even voor u zoeken. Zeg er voor de duidelijkheid nog maar een keer bij dat het om een sport en niet om seks massage gaat. Meneer glimlacht vriendelijk.
En vindt er één. Om vijf uur bij u op de kamer. Één uur voor 20 dollars, dat is voor niets. Of 60 Reaal, dat is nog minder, afwachten dan maar.
Geef meneer een compliment voor zijn correcte Engels. Ja, zegt hij, heb ik mijzelf geleerd, op school krijgen we geen Engels, en dat zou eigenlijk wel moeten. Spaans natuurlijk wel, ook prima, maar Engels is zo'n algemene taal die zouden we hier in Brazilië ook moeten spreken. Maar, eh, nee veel toeristen komen hier niet.

Het is niet helemaal een uur, maar een geweldige sportmassage is het wel. Een dun klein tenger taai mannetje neemt mij goed onderhanden.
Moet voor hem ook niet zo gemakkelijk zijn, ik op een laag hotelbed. En nog een tweepersoons ook. Hij doet deels cupping massage, nog nooit gehad, voelt wel aangenaam, resultaat zullen we morgen merken.

De grens tussen Uruguay en Brazilië ligt hier zo'n vijftig meter vandaan. Er staan een paar vlaggen. Er ligt een grenssteen. Geen grensposten, ieder loopt heen en weer alsof het één stad, één land is.

Diner for one. De ober. Vanavond. Hij loopt hier rond. Oud. Krom. Drinkt, voor zo ver ik kan zien niet tijdens het werk. En struikelt ook nog net niet. Vanmiddag hem een kleine fooi gegeven. Vanavond een en al service, maar dat was hij al. Gewoon iemand die al honderd jaar zijn werk met plezier doet. Alle gasten met alle egards behandeld. Hij loopt diverse malen rond de tafel om van de juiste kant van de persoon het glas te vullen. Is blij met een fooi, maar doet het er niet voor. Fijn zo iemand aan het werk te zien.




Up 1013 Down 882 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 3Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

16. Donderdag 14 februari 2019Uruguaiana (B) - Quaraí (B) 121 km
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil


Je kunt het karakter noemen, of gewoon idioot. Ik laat het maar aan jou over.
Honderdeneenentwintig kilometer. 121. Gek? Ja. Moeilijk? Viel eigenlijk wel mee.

De eerst 70, ik begin in het donker, lekker fris, wind flink op de kop, maar gaat goed. Landschap, nou ja, de foto's zeggen genoeg.
Erg drukke weg. De drukste tot nu toe. Gelukkig brede redelijk schone vluchtstrook.
Na 70 kilometer rechtsaf. En inderdaad het eenzame winkeltje wat op Google maps staat ingetekend, bestaat echt. Meneer begroet mij met een groot mes in handen, maar legt het neer om een cola uit de koelkast te halen.
Eenzaam plekje. Signor heeft wel zin in een praatje. Ik ook. Tja we verstaan elkaar niet zo goed, of liever gezegd, helemaal niet.
Begrijp wel uit de foto's aan de wand dat meneer in vroegere dagen een gevierd cowboy was.

Weer op de fiets. Nog 50 kilometers te gaan.
Wind in de rug. Lijkt eerst fijn. MAAR. Wind op de kop, hier, is verkoelender dan wind in de rug. En de dalletjes in de weg worden ook ietwat dieper. Best ploeteren dat laatste stuk. Zo rond de 28 graden.

Eigenlijk zijn de afstanden best groot. Ik bedoel, accomodaties zijn niet zo frequent voorhanden.
De volgende dagen weer rond de 100, zou het best wat minder willen. Liften nog niet geprobeerd, ook nog niet de behoefte gevoeld.

Morgen nog een dag in Brazilië fietsen. Als ik in de volgende stad geen excursie naar de Iguazu watervallen kan boeken, ga ik weer terug Uruguay in.
Qua prijzen, eten en accommodaties, kan ik beter in Brazilië blijven. Stukken goedkoper. Vanmiddag lunch, onbeperkt buffet, twee halve liters bier, nog geen 12 euro. Goede hotelkamers, met ontbijt, dertig, veertig euro. Natuurlijk kan dat nog goedkoper, maar in deze klasse zoek ik het.

En dan natuurlijk de vriendelijkheid en de zeer goede service. Vanmiddag weer, ik word netjes naar mijn kamer begeleid, meneer draagt een deel van mijn bagage. Airco, niet dat ik dat inmiddels niet weet, wordt weer uitgelegd. Heb ik in Uruguay niet meegemaakt. Zal er nog extra op letten. Maar gevoelsmatig zeg ik dat ik het in Brazilië aangenamer vind.




Up 1068 Down 1026 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

15. Woensdag 13 februari 2019Barra do Quarai (B) - Uruguaiana (B) 73 km
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil
  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil


Ik geloof in God. Ik wil je helpen. De jongeman in de winkel doet zijn uiterste best mij aan een simkaart te helpen. Mijn manager is bang dat er misbruik van mij gemaakt wordt.
Je moet er iets voor over hebben. Het is bijna een sport geworden; Het bemachtigen van een Simkaart in Brazilië.
De vriendelijke jongeman is, via Google Translate, enthousiast bezig mij uit te leggen hoe een chip verkrijgen hier werkt. Je hebt een CPF (Cadatri de Pessoa Fisica) nummer nodig. En dat hebben alleen Braziliaanse inwoners. Een soort sofinummer denk ik. Hij wil zijn eigen sofinummer koppelen aan mijn simkaart. Dankjewel. Dankjewel.
Zijn manager roept hem bij zich, ze staan een minuut of tien, zeker, te overleggen. De gezichten zeggen mij genoeg, dat gaat niet lukken.
Toch. Het is 12 uur. De winkels gaan dicht. Kom om 2 uur even terug, dan regel ik het. Pfff. Fijn. Bedank hem uitbundig.

Ja, maar ik moet dan wel in Braziliaanse Reaal betalen. Die heb ik nog steeds niet. Twee grote banken, met elk welzeker 30 pinautomaten in de hal. Nee meneer, niet hier. Naar een tankstation wordt ik gestuurd, en ja daar staat buiten EEN kleine pinautomaatje met het cirrus teken. Na een paar pogingen heb ik dan toch enkele Reaals.

De Brazilianen zijn, in ieder geval nu, voor mij, aangenamere mensen dan de Uruguayanen die ik tot dusver ontmoet heb. Zeer vriendelijk, zeer behulpzaam. Nee niet in het Engels, gewoon in het Portugees, ze blijven doorgaan, ook al geef je aan dat je er geen jota van begrijpt.

In het hotel wordt ik om 10 uur al met open armen, althans zo voelt het, ontvangen. Direct krijg ik de sleutel van de kamer. En ja de fiets, wel goed op slot doen, buiten op het afgesloten parkeerterrein.
Als ik na het douchen weer beneden kom zijn ze toch niet zo tevreden over de plaatsing van de fiets. Ik moet hem met de ketting aan een hek vastleggen. Via Google vraag ik of ze een bagage kamer hebben. Hun gezichten lichten op. Fiets naar binnen. Kamertje in, en de deur weer op slot, we zijn allemaal tevreden.

Na de lunch stap ik de winkel om 2 uur weer binnen. Jonas is nog even bezig met een andere klant. Maar dan gaan we mijn simkaart aanvragen. Wat een eeuwigheid duurt, met het, denk ik heel moeilijke computerprogramma. Naar een ander loket. Kaartje betalen, één Reaal, 24 cent. Ander loket kaartje ophalen. Handtekening. Weer terug wachten. Wachten. Hoeveel G wil je, ik zet er voor 12 euro 2G op. Weer wachten. Kaartje erin. Daarna komt het belangrijkste, activeren. Dit moet met het sofinummer van Jonas. Gaat goed.
Inmiddels heeft Jonas via Google laten weten dat hij dit tegen het uitdrukkelijke advies van zijn manager doet. En of ik misschien wat over heb om benzine in zijn auto te doen. Was toch al van plan om hem een fikse fooi te geven maar dit had ik ff niet verwacht.
Die blonde daar is mijn manager, die grijze is haar manager, laat ze niet zien dat je me iets geeft. Dit alles via Google Translate.
Uiteindelijk heb ik na een uurtje een werkende simkaart en vraag me af, of dit nou allemaal de moeite waard was.

Want. Ik wil nog steeds graag naar de Iguazu watervallen. Het reisbureau heeft al dagen niets van zich laten horen. Dus ik loop er even langs. Gesloten. Des middags om 4 uur al. En nee mevrouw spreekt geen Engels. Waarschijnlijk de reden waarom mijn vragen niet beantwoord zijn. Dus geen watervallen denk ik. Dat is reden nummer 1 dat ik in Brazilië ben.
Nummer 2, om in Uruguay een afstand van 140 kilometer zonder hotels te vermijden. In Brazilië wordt het dan wel 120 kilometer, maar die laatste 20 is op die afstand best veel.
Nummer 3, natuurlijk ook gewoon voor het avontuur.

Het landschap. Nou nee, geen vooruitgang, ten opzichte van Uruguay. Bruine koeien in plaats van zwarte of zwart/witte. Weg lijkt wat smaller omdat in Uruguay aan beide zijden een meter of tien gemaaid is. Hier wat meer bossages direct aan de kant. Maar verder tot in de eindeloze verre verte, ook alleen akkers en weilanden. Bijna nog saaier.







Up 467 Down 443 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

14. Dinsdag 12 februari 2019Termas del Arapey - Barra do Quarai (B) 102 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay Palma Uruguay Palma Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Brazil  Brazil  Brazil  Brazil


Brazilië. Niet echt de bedoeling, maar ook niet niet de bedoeling. Het komt zoals het komt.
De grens over is zo gemakkelijk, dat ik het niet helemaal vertrouw. Ik ben ooit de Verenigde Arabische Emiraten binnengefietst zonder een grenspost te zien. Het land daarna weer verlaten was een groot probleem.
Maar hier. Aan de kant van Uruguay staat een jonge dame, een meisje nog, althans zo ziet ze er uit, met een heel groot geweer. Ze lacht me vriendelijk toe. Ik lach nog vriendelijker terug. Er is geen kantoor.
Paspoort? Zeg ik maar, om toch iets te zeggen. Nee, nee en schud met haar hoofdje en wijst die kant van Brazilië op. Okay.
De brug over, en ik ben ik Brazilië. Daar ongeveer hetzelfde. Een wat oudere meneer zit lurkend aan zijn mate, achterover hangende lui met zijn stoel tegen de muur geleund. Iedereen rijdt langzaam door. Ik stop toch maar even. Een klein beetje Engels spreekt hij.
Waar ga je naar toe? Stukje fietsen.
Kom je weer terug? Ja.
Heb je een paspoort? Ja heb ik.
Okay ga maar verder.

Let op. Neem op de brug NIET het uitnodigende fietspad. Lijkt veilig. Maar aan de andere kant houdt het abrupt op. Zonder enige waarschuwing zo'n vijftig centimer beton loodrecht naar beneden, afstapje.

Aan de Braziliaanse kant heb ik via Booking.com een hotel geboekt. Barra hotel. Als ik daar binnenkom hebben ze mijn reservering niet. Hè! Ik laat hem mijn mail van Booking zien..... Hij wijst mij fijntjes op het adres van het hotel met dezelfde naam, maar....... in Argentinië! Waarschijnlijk kent hij het probleem, want als ik later nog eens op Booking kijk staat het hotel wel degelijk hier op de kaart afgebeeld, maar heeft dus totaal andere adresgegevens.

Een verschil met Uruguay. De vriendelijkheid. Direct wordt mij de hand geschud. Meneer draagt mijn bagage naar boven.
Qua taal maakt het voor mij niet uit. Spaans of Portugees, ik versta het beide niet. Ook nog weinig Engels hier. Echter de bereidwilligheid te helpen vele malen groter.
Een pinautomaat nog niet gezien. In restaurant eerst maar gevraagd of ik met de creditcard kan betalen, dat kan. Twintig real met drinken, nog geen 5 euro.
Ik koos de duurdere kamer, 21 euro, naar nu blijkt.Met douche en toilet, inclusief ontbijt.

Uit de pinautomaat krijg ik geen geld.
En ook een Braziliaanse SIM willen ze mij niet verkopen zonder een Braziliaans document. De eerste vriendelijke meneer gebruikte zijn eigen paspoort, maar kaartje werkt niet. De tweede, ook heel vriendelijke, mevrouw wilde niet eens beginnen zonder officieel document. Volgens wat ik uitgezocht heb, is een (eigen) paspoort inderdaad nodig, dat heb ik laten zien. Niet voldoende. Adres van hotel naast eigen paspoort zou voldoende moeten zijn. Nou hier ff niet. Morgen nog eens proberen.

Veel winkels / supermarkten, voor zo'n klein dorpje. Waarschijnlijk gericht op de Uruguayanen die hier wat goedkoper over de grens hun inkopen kunnen doen.

Drink een paar pilsjes. In een, voor een andere setting, onooglijk tentje. Vraag met behulp van Google Translate of ze iets te eten heeft. Een hele lijst. Ik bestel iets met het achtervoegsel Italiano. Geen idee wat het precies is. Smaakt goed.
Oeps afrekenen. De creditcard wil ze niet, dollars ook niet, gelukkig Uruguayaanse pesos wel. Als ik een paar pesos als fooi extra geef. Krijg ik die terug. Wrijf over mijn buik om aan te geven dat het lekker was. En ook de fooi wordt geaccepteerd.

Vergeet ik bijna te zeggen. De hele honderd kilometer een fijn harde wind in de rug.










Up 820 Down 860 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

13. Maandag 11 februari 2019 Termas del Arapey
 Termas del Arapey Uruguay Termas del Arapey Uruguay Termas del Arapey Uruguay Termas del Arapey Uruguay Termas del Arapey Uruguay Termas del Arapey Uruguay
 Termas del Arapey Uruguay


Ondanks de vijf sterren had ik qua locatie vandaag liever op de fiets gezeten. Maar zoals voorspeld trekken er in de ochtend fikse onweersbuien met sterke windstoten over, dus toch blij dat ik onder de zachte handen van een lieftallige masseuse lig.
Verder luie dag, beetje badderen in de thermalbaden. Me laven aan- en aansterken van het uitgebreide ontbijt- en lunchbuffet. Straks nog een keer het dinner buffet en dan vind ik het ook wel weer goed. Heb toch liever een 'gewoon' hotel.

Gisteravond half negen restaurant open. Ik heb best wel trek. Ik ben de eerste, maar gelukkig zit ik niet lang alleen.
Het avondeten gaat nog door tot ongeveer een uur of tien. Dat komt (ook) omdat men hier zo tussen vijf en zes de Merienda (een soort high tea) heeft. Koekjes in overvloed, koffie en natuurlijk de mate (thee). Tja dan heb je om zeven uur nog geen honger.

De verkoop van cannabis ( hash and marijuana) is volledig legaal in Uruguay. Niet dat jij en ik het zo maar kunnen kopen, dat is voorbehouden aan de Uruguayaanse burger. Maar die verkopen (met een kleine winst) het graag aan jou door. In Montevideo werd me al gevraagd of ik hash wilde kopen, terwijl ik naar de pinautomaten aan het vragen was.
In elke apotheek is cannabis dus voor iedere Uruguayaan te koop. De verbouw, verwerking en distributie is volledig in handen van de staat. Geen criminaliteit rondom dit gebeuren in Uruguay.
De legale staatshandel is in 2017 begonnen. Daarvoor, vanaf 2014, was het al toegestaan om thuis zes planten te hebben of lid te zijn van een coöperatie met 45 leden en maximaal 99 planten.


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions

12. Zondag 10 februari 2019Termas del Daymán - Termas del Arapey 92 km
 Salto Uruguay Salto Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay Termas del Arapey Uruguay


Best wel een boel sterren dit hotel. Vijf.
Aan de receptie geen enkel woordje Engels.
Een heel vriendelijke meneer die een paar woorden Engels spreekt helpt. Als hij er ook niet uit komt, belt hij zijn vrouw, en geeft mij de telefoon. Het gaat over de fiets. Security zal hem ergens neerzetten. Een uur later staat hij nog in de hal.

Om half een loop ik het restaurant binnen. Niemand te zien. Te vroeg? Hier maak ik even misbruik van het niet Spaans spreken en bestel gewoon een pilsje. Er word wel moeilijk gedaan, maar toch krijg ik er eentje. Nou ja, uit een grote fles krijg ik een glas volgeschonken. Als ik een gebaar maak de hele fles graag te willen, wordt hij verontwaardigd teruggetrokken.
Half uurtje later loopt het restaurant vol. Bestel nog maar een biertje. Krijg ik een liter-kan. Okay. Maar met ijsblokjes? Bierbabaren.

Voor mij, ondanks de vijf sterren, een onaangenaam hotel. Een miskoop.
Ja klopt, ik ben nog steeds een snob. Een lounge of een bar hebben ze niet. Een luidruchtig, schreeuwerig cafetaria wel. Twee bedienden werken zich kapot om de opdringerige menigte hun drankjes te serveren. Bier uit plastic bekers (in een vijf sterren hotel ! ). Waarschijnlijk andere maatstaven hier.

Aan het zwembad is het ook feest, uit verschillende radio's, verschillende muziek. Lijk hier meer op een camping dan op een vijf sterren resort.

De massage, daarentegen was weer uitstekend. Voor morgen gelijk maar weer eentje geboekt.




Up 495 Down 466 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

11. Zaterdag 09 februari 2019Paysandú - Termas del Daymán 114 km
  Uruguay Constancia Uruguay Constancia Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay Chapicuy Uruguay  Uruguay  Uruguay


De laatste dertig kilometer, temperatuur boven de 30 graden. Wind op de kop, dat is nu wel fijn, geeft ietwat verkoeling.
Blik op oneindig, nee dat gaat niet, de klep van de pet ontneemt bij de blik op de verte.
Af en toe even opkijken, te zien of de weg vooruit vrij is, en gewoon verder trappen. Domweg.
En nee, fietsen is niet altijd fijn.

Om half zes, nog in het donker, vertrokken. Zo'n 22 graden dan, voelt lekker. De weg blijft op en neer gaan, de omgeving overwegend saai.

Hey vakantiefietsers. Ik rij de grote parkeerplaats van een tankstation annex cafetaria op. In een hoek staan drie bepakte fietsen. Een Fransman en twee Canadezen. Leuk, babbelen in het Engels. De Fransman is al drie jaar op de fiets onderweg. En heeft alles al gezien, alles al gehoord zo lijkt het, beetje passief kijkt hij om zich heen. De twee Canadezen zijn echte sportievelingen. Backpackers, hebben in Ascension een fiets gekocht, nu onderweg naar Montevideo, daar de fiets weer verkopen en dan naar huis terug.
Respect, ze zijn jong, maar zo maar op oude fiets stappen, en dan een paar duizend kilometers fietsen, ik zou het ze niet nadoen.
Als ik vraag of ze de Iguazu waterfalls bezocht hebben, dan pas raak ik de passie van de Fransman. Hij springt op. Nee daar zijn ze voorbij gereden. Ik heb één volle maand op tien euro geleefd. Wat denk je dat Iguazu kost met een paar honderd toeristen?
Weet niet of de twee Canadezen het er helemaal mee eens zijn, maar zij vullen aan dat de Fransman leeft van donaties en af en toe iets publiceert.
Prima, ieder zijn eigen manier van leven.

In de Termas del Daymán aangekomen, krijg ik direct de sleutel. No problem. Wil een massage bespreken, maar dat kan niet hier. Wel in de thermal baden. Straks maar even kijken.
Als de receptie mevrouw ziet dat ik bij mijn bagage een fiets heb, krijg ik een andere sleutel. Kamer op de begane grond. Of dat een upgrade is, waag ik te betwijfelen. Maar het is goed en lief bedoeld.

Beetje oplichterij dit hotel, of ik heb het verkeerd gelezen, de foto's van de baden en de massages horen niet bij het hotel, maar bij het verderop gelegen Spa Termal Dayman.
Iets waarop ik wel mijn keuze gebaseerd heb. Nou ja ik ben er nu ook.

Toch had ik wat meer verwacht van de termalbaden. De omgeving smerig en rommelig. Terwijl Uruguay tot nu toe overal netjes en schoon is. Restaurants, zijn meer cafetarias. Paar toeristen-spullen-marktkraampjes. Nee, morgen weer weg.

In de Spa krijg ik een heerlijke massage van een heel redelijk Engels sprekende jonge dame. En advies onderweg tijdens het fietsen enkele schouderoefeningen te doen. Het uurtje massage lijkt in tien minuten voorbij. Ik heb Engels geleerd verteld maar heb zo weinig mogelijkheden om te oefenen. Ook op TV niet. Ik draai veel oude Engelstalige plaatjes thuis verteld ze.

Pas om acht uur gaat de Uruguayaan aan tafel. Er zijn enkele cafetaria's waar je de gehele dag kunt eten. Maar de meeste, de betere, gaan na de lunch, na twee a drie uur dicht.
We openenen pas om acht zegt de kok, zie foto voor zijn gigantische BBQ. Vanmiddag praatje met hem gemaakt. En yes hij weet een fles bier te ritselen. Koud. Stella Artois, bijna één liter.
Als het vuur brandt komt de kok nog even naar buiten. Zes jaar was ik in Amerika, Californië. Geld verdienen, weer terug, huis bouwen en hier blijven. Ja, hier is mijn familie. Oudere mensen die met pensioen zijn moeten blijven werken omdat het staatspensioen niet toereikend is. Uruguay is duur ja. De Brazilianen komen steeds minder hier (aan de kust) voor hetzelfde geld koop je in Uruguay één bier en drie in Brazilië. Toerisme uit de buurlanden, wat vroeger een grote bron van inkomsten was, is nu met 40% gedaald vertelde Gaby gisteren al.

Niet alleen hier, maar tot nu toe overal, worden de tafels even voor achten buiten gezet. Ramen van het restaurant open. Airco uit. Dinner time.

Om half negen ben ik nog steeds de enige in het restaurant. Toch maar bestellen. Direct bij de kok achter zijn BBQ. Als ik na de liter Stella Artois nog een kleintje bestel krijg ik er een van 2/3 liter. Pfffff.

Up 970 Down 987 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

10. Vrijdag 08 februari 2019San Javier - Paysandú 57 km
 San Javier Uruguay  Uruguay Paysandú Uruguay Paysandú Uruguay Paysandú Uruguay Paysandú Uruguay
 Paysandú Uruguay Paysandú Uruguay


Nog geen enkel woord Engels. Een en al vriendelijkheid. De poort wordt geopend voordat ik Buenos Dias gezegd heb. Fiets naar achteren in de tuin. Weer naar binnen met de bagage. Paspoort laten zien. Papiertje invullen. Sleutel en mevrouw gaat me voor naar de kamer. Een hele mooie.

En dat om half elf. Vaak (bijna altijd) is de inchecktijd om 2 uur. Als ik dan wat vroeger ben zijn de kamers nog niet klaar of doen ze soms wat moeilijk.
Gisteren stuur ik een mail, in het Engels, ik heb morgen een kamer bij jullie geboekt, ik kom op de fiets, en wegens het warme weer al vroeg op pad, dus ook vroeg bij u zal arriveren. Is dat een probleem?
No problem, krijg ik terug.

Vanmorgen aan het ontbijt heeft Gaby een opmerking over Duitse Mennonieten. Bij mij gaat een belletje rinkelen. Duitse oorlogsmisdadigers? Bij Gaby kan ik dat wel vragen. Jazeker zegt ze.
Mijn vader heeft bij hun gewerkt, nóóit kreeg hij een vrije dag. Mijn moeder en wij, kinderen hebben onze boerderij gerunt.
Zelfs Jozef Mengele zou bij hun geweest zijn. Ze waren niet echt rijk zegt ze, maar geld hadden ze altijd genoeg. Eentje vertelde "mijn moeder moet nog een tijd blijven leven, dan krijgen we een mooie smak pensioen geld". Dus vanuit Duitsland werden pensioengelden naar Uruguay overgemaakt.
?
In de periode dat er in Uruguay een dictatuur heerste werden veel van de Duitsers opgesloten in de gevangenis. Na de dictatuur weer vrij gelaten. En, zegt Gaby, met veel verontwaardiging, nu krijgen ze van de staat een wiedergutmachungsgeld, kun je je dat voorstellen?

Dat Gaby haar waarheid verteld, geloof ik, maar dat zou ook kunnen betekenen dat oorlogsmisdadigers hier woonden met medeweten van de toenmalige Duitse regering.

Uruguay is het meest veilige land van Zuid-Amerika. Ik voel me ook veilig hier. Toch.
Gaby waarschuwt me vanochtend nog, niet te veel cash bij je hebben. En dat heb ik nu juist wel, omdat die pinautomaten, de ene keer wel de andere geen geld aan mij geven.
Bij die pinautomaten staan op z'n minst twee, met grote geweren, bewakers.
In winkelcentra, overal duidelijk aanwezige bewaking.
Als er geld bij een bank gebracht of gehaald wordt, op z'n minst acht zwaar bewapende, heel stoer uitziende bewakers rondom de auto.

Up 541 Down 443 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

9. Donderdag 07 februari 2019 San Javier
 San Javier Uruguay  Argentina San Javier Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay

Met een gezicht vol bravoure toont Ceasar, mijn gids, zijn aansteker. Nee, ik rook niet. Hij ook niet zegt Gaby, die is voor de bloedzuigers, om ze van je benen los te branden. Mooi begin.
Gaby brengt me, nadat ze een heerlijk ontbijt gemaakt heeft, naar het kleine haventje. Waar Ceasar, met boot al staat te wachten.
Ik heb hem gezegd dat hij jou na de boottocht weer terug naar huis moet brengen. Dat kan er voor die prijs best vanaf. Daarbij, ik heb hem al zoveel klanten gebracht, daar neem ik ook niets voor.

Ceasar wil me direct even uittesten denk ik, want met een rotvaart vliegen we de rivier op.
En ja zegt hij, we zijn nu in Argentinië. Half uurtje varen we langs de oever van de ontzettend brede rivier. Mooi. Maar verder niet veel vogels of zoiets te zien.

We steken weer over naar Uruguay en varen de mangrovebossen in. Boot aan de kant. Eruit, het water cq modder in. Ceasar op blote voeten, ik hou mijn schoenen aan. Zo wachelen we een uurtje door modder, water, soms tot mijn middel. Mooie natuur. Maar weer, bijna geen enkele vogel of dier. Tijdens het fietsen, zo links en rechts van de weg is er meer gevleugelte te zien.
Best wel griezelig zo af en toe. Bodem is glibberig, modderig, waarin je plotseling wegzakt, en het moeilijk is mijn evenwicht te behouden. En met de telefoon in mijn handen, weliswaar Waterdicht, maar toch. Ik zie Ceasar ongeveer dezelfde problemen hebben.

Zo maken we nog een paar uitstapjes het land op. Één keer werpt Ceasar met geweld zijn machete vooruit. Mis. Een grote vis schiet weg uit de modder.

Nogmaals, leuk was het, maar veel meer dan bomen, water en struiken was er niet te zien.

Op de terugweg vist Ceasar een afgedreven plasticfles met visdraad uit het water. Hebbes. Eten voor vanavond geregeld, voor hem.

Uruguay is een duur land verteld Gaby aan het ontbijt. Veel rijke mensen en nog meer arme mensen. Een gegoede middenklasse bestaat bijna niet meer. Veel dingen zijn duur, en tegelijkertijd van zeer slechte kwaliteit. Veel Chinese producten.
Een arbeider verdient 15000 pesos, ongeveer 400 euro per week, en moet daar 6000 voor huur van betalen.
Uruguay werd eens het Zwitserland van Zuid Amerika genoemd, maar die tijden zijn voorbij aldus Gaby.








Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions

8. Woensdag 06 februari 2019Mercedes - San Javier 96 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay San Javier Uruguay San Javier Uruguay San Javier Uruguay >> my house today

San Javier. Wat een dorp wat een gat.
Via Booking.com een Posada geboekt. Booking geeft de locatie van het huis 'netjes' op de kaart aan. Niet dus. Totaal verkeerde hoek. Maar. Ook met mijn mooiste, liefste, glimlach en een vriendelijk signora krijg ik totaal geen respons. Ze kijken me niet eens aan, lopen gewoon door als ik naar de weg wil vragen.
Zoek nog even verder op de reservering en vind een telefoonnummer. Gelukkig goed Engels aan de andere kant. Terug naar het begin van het dorp, ik kom je tegemoet.
Tuut Tuut. Een spontane mevrouw springt uit de auto. Gevonden. Rij maar achter mij aan. We gaan nog verder buiten het dorp. Dit had ik in mijn uppie nooit gevonden.

Wat de bewoners mij hier onthouden, maakt Gaby duizendmaal goed. In het Duits. Heerlijk om weer even te kunnen praten. Gaby is hier geboren, getrouwd met een Duitser, gescheiden en weer teruggekeerd naar Uruguay.

Gaby laat vanalles zien. Er staat zelfs een pot Mate voor me klaar. Had ik gevraagd. Nu ga ik weer, ik heb mijn neef uit Brazilië op bezoek. Hier is de sleutel, het huis is voor jou. Morgen kom ik terug en maak ontbijt voor je.
Een echte Duitse is ze nooit geworden merk ik. Ze staat er op dat ik je en jou zeg. In Duitsland totally not done. Je begint ALTIJD met sie. Sie maakt me oud, dus hou bitte op.

Ja alleen het restaurant is tot 2 uur open. De rest van de winkels van het dorp is van half een tot vijf gesloten. Men wil heel graag toeristen ontvangen hier. Maar, zeker als de winkels dicht zijn, is er niets.

Toch wel iets, en in eerste instantie heel vreemd voor Uruguay. Als je het dorp binnen rijdt wordt je op meerdere huizen begroet met geschilderde matroesjkas.
?

San Javier is in 1913 gesticht door een aantal Russische families. Ze behoorden tot de sekte "nieuw Israël". Verboden door de tsaar, wilden ze toch hun godsdienst uitoefenen. Dus vertrokken ze naar Uruguay.
Onder andere de zonnebloem hebben ze in Uruguay geïntroduceerd. Molen erbij en Uruguay heeft ook zonnebloemolie.
Van 1973 - 1984 tijdens het militaire dictator tijdperk werden ze hier gezien als mogelijk communisten sympathisanten. Dus stopte men met het spreken van de Russische taal en gedroeg zich als een 'echte' Uruguayaan. Het Russisch is nooit weer terugkomen. De matroesjkas in de winkels en op de huizen wel.
Wat me nou echt interesseert, waarom de Russen juist Uruguay uitkozen.

Geheel onverwacht, waarschijnlijk niet voor de cosmos, blijf ik hier nog een extra nacht in dit gat. Gaby vertelde vanochtend vanalles, ook dat er hier een prachtig natuur-water-park eilandjes in de river is. Excursies mogelijk. Zoiets blijft bij mij hangen. Dus. Gaby geappt, en ze heeft het voor mij geregeld, ook kan ik hier nog een extra blijven. Prima. Fijn.
Direct na het ontbijt ga ik op pad.
Heb net gelezen dat in dit gebied ook nog de poema voorkomt. Zou mooi zijn, maar verwacht niet er eentje te zien.

Denk dat ik net mijn gids voor morgen op bezoek gehad heb. Hij wil mijn paspoort zien, dat mag, steken we over naar Argentinië? En wil weten of ik de juiste schoenen heb. Nee dus. Bellen we even naar Gaby, ik krijg haar laarzen. En ze stelt meneer gerust, hoop ik, alles in orde komt.

Het restaurant was nog gesloten toen ik net in het dorp was. Dan maar een stuk kaas tomaten en bier op de veranda. Twee honden en een kat. Best gezellig en heel lekker rustig.







Up 710 Down 765 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

7. Dinsdag 05 februari 2019Nueva Palmira - Mercedes 89 km
 Nueva Palmira Uruguay Nueva Palmira Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay Dolores Uruguay Dolores Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay  Uruguay Mercedes Uruguay>> Mate

Vroeg op pad. Fris. Wind. Die in de loop van de morgen steeds harder op de kop gaat waaien.
Eerste deel valt nog mee. Maar na Dolores is het landschap erg eentonig. Akkers en weilanden aan één stuk door.
Verkeer is er, maar niet te veel. Goed te doen. Ik blijf de tegemoetkomers groeten, bijna altijd een groet terug.

Voor een vlak land als Uruguay zijn er toch best steile hellingen. Had niet gedacht dat ik in deze fietsvakantie het woord helling zou gaan schrijven. Dus toch. Sommige pest pittig, met moeite hou ik dan 7 op snelheidsmeter.
Dat voor een land waar de hoogste berg / heuvel 513,66 meter is.

Het 'mooie' berm-monument staat in the middle of nowhere. Een lange rechte weg. Geen bomen. Geen obstakels. Op de steen eronder;
A tres años de tu partida te recordamos con amor. Tus hermanos, hijos y sobrinos
Drie jaar na je vertrek herinneren wij je met liefde. Jouw broers, kinderen en neven.

Ook de titel van mijn site "Live to Ride, Ride to Live" komt van een berm-monument. Roemenië 2002.

DE nationale drank van Uruguay is mate. Thee. Maar ietwat anders gedronken. Een beker met een soort rietje en een massa theeblaadjes erin. Overal op straat, in de parken zie je de Uruguayaan lopen, zitten met zijn beker en een thermoskan warm water. Regelmatig wordt het water op de blaadjes gegoten. Even lurken. Water erbij weer lurken.
Ik wil dat ook drinken. Maar krijg het niet besteld. Vraag het wel, maar krijg het niet.
Vanavond, gelukkig een receptioniste die heel redelijk Engels praat. Ik vraag haar. Direct biedt ze mij aan voor morgen mate te regelen. Maar dan ben ik weer vertrokken. En inderdaad de mensen hebben een eigen beker en thermosfles mee. Warm water krijgen ze overal.
Toch, het is een ritueel drinken, wat heel vaak gedeeld wordt met... wie dan ook.

Als ik om half acht mijn eten bestel. Beginnen de dames de andere tafels voor het dinner te dekken. Half negen, lekker, heel lekker gegeten. De rest van het restaurant nog onbezet. De Uruguayaan is een late eter.
Ik ga richting kamer, beetje lezen. Grand Hotel Europa van Ilja, mooi boek, val ik vanzelf wel in slaap. Om twaalf uur dan wakker worden, mijn tanden poetsen en weer verder slapen. Tja, ietwat ouder, gefietst, dan gaat slapen prima.
Welterusten......

Up 938 Down 929 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

6. Maandag 04 februari 2019Colonia del Sacramento - Nueva Palmira 97 km
 Piedra de los Indios Uruguay Piedra de los Indios Uruguay Piedra de los Indios Uruguay San Pedro Uruguay  Uruguay  Uruguay
 Radial Conchillas Uruguay  Uruguay  Uruguay Carmelo Uruguay>> View from my room  Uruguay
  Uruguay >> Rio del Plata, border between Argentina and Uruguay

Het lijkt wel een Nederlandse lente met al die kieviten, krijsend en zwierend over weilanden en akkers. Maar dan ook weer niet. Zwermen felgroene parkieten brengen me terug naar het land waar ik ben. Uruguay.
Niet alleen de parkieten, maar ook felrood gekopte, gele of groene vleugelvrienden begeleiden mijn fietstocht.
In de ochtend, in de berm. Nee, ratten zijn het niet, een soort hamsters? Geen idee. Als ik hun nader zijn ze vliegensvlug weer verdwenen.
Naast de hamsters zijn er ook de vele onzichtbare geneugten. De geuren, heerlijk, geen idee WAT ik ruik, maar 't maakt me blij, ik geniet ervan.
En het is niet de koeienstront van die hier alom vertegenwoordigde viervoeters. Trouwens van alle soorten stront heb ik met die van koeien het minst moeite. Wat is dat nou weer voor een opmerking?

Het is een werkelijk prachtige Posada (B&B) waar ik vandaag ben. Duur, maar mooi dus en in een schitterende omgeving. Ik heb deze ook gekozen omdat er volgens de beschrijving een restaurant zou zijn. Dat is er niet.
Voor de lunch vraag ik, nee geen restaurant, maar wilt u een sandwich. Prima. Vijf minuten. Het worden er vijfentwintig, het wachten meer dan waard. Heerlijke lunch met meer dan alleen een sandwich.
Om acht uur in de avond meld ik me maar weer. Eigenlijk had ik ook iets voor het avondeten verwacht. Maar nee. Omdat ik morgen vroeg weg wil, betaal ik dan nu de rekening. Alleen de overnachting. Geen ontbijt dat heb ik wegens het vroege vertrekken afgesproken. Okay dan hoeft u de lunch, de drie Corana's and de literfles bier niet te betalen. Leuke deal.

Vele Nederlanders kennen het niet en nog meer gebruiken het niet. Het bidet. In veel (warme) landen een heel normaal verschijnsel naast de toiletpot. Ik maak er graag gebruik van. Hier in Uruguay kom ik twee, voor mij, nieuwe vormen tegen.
Nummer 1, eentje zonder spuitmond, het water moet met een stop in de pot gehouden worden en alzo spetterend met het plasje wordt er schoon gemaakt. Klaar. De stop verwijderden. Niet zo'n fijne en hygiënische manier.
Nummer 2, die verraste mij echt. In het vlakke deel van de pot van het bidet zit een douchekop. Heel klein, vandaar de verrassing, ik herkende het niet. Draai de kraan open en het water spuit met krachtige stralen, uit dat douchekopje tegen het plafond. Terug spetterend op mijn hoofd.
Weest gewaarschuwd.

Up 842 Down 825 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 0Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

5. Zondag 03 februari 2019La Boyada - Colonia del Sacramento 87 km
  Uruguay  Uruguay  Uruguay  Uruguay Riachuelo Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay
 Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay
 Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay Colonia Del Sacramento Uruguay

Koud vanochtend. Twaalf graden is niet erg warm voor zo'n tropische land. Jasje, handschoenen aan. Geen probleem. Paar uurtjes later is het weer aangenaam met bijna geen wind.

Het beloofde ontbijt was er vanochtend niet. Slechte service. Er gaat veel fout in de communicatie, maar ontbijt regelen heb ik samen met de receptie-mevrouw en Google Translate op haar computer netjes vertaald zien staan. Nou ja netjes, voor de vertaling van fruit schreef Google Fucked. Wat mij, op dat moment, met het onschuldige gezicht van het meisje erbij, hardop deed lachen. Ze had het niet door. Maar nam de telefoon op om de cusina te bellen.

Best wel heuvelachtig voor een vlak land. Erg hoog kom ik vandaag niet, 70 meter, wel 800 meter naarboven en weer naarbeneden. Erg zwaar is het ook niet, maar vlak zeker niet, geen honderd meter.
Tegelijkertijd maakt die glooing het landschap ook weer veel interessanter.

Colonia del Sacramento is een mooi dorpje. Veel hotels, veel posada's (B&B), veel restaurants. En dus veel toeristen. Maar valt eigenlijk nu wel mee met de drukte.
Lommerrijke (mooi woord hè) straatjes. Hoge platanen erlangs, hun toppen over de kasseien gebogen.
Oude huisjes, mooie stenen muurtjes. Beetje te laat ontdekt wat voor waarde dit heeft, denk ik, daar er wel erg veel nieuwe dingen tussen de oude gebouwd zijn. Maar zeker de moeite waard voor een bezoek. Je zou ook wel dom zijn om het niet te doen. ; >). Zoveel toeristische attracties geeft Uruguay niet. En dit is na Montevideo nummero 2 geloof ik.

Internet op je Simkaartje opladen gaat snel en gemakkelijk. Zeg internet, laat je nummer zien en een biljet van 500 of zoiets. Mevrouw in de kiosk tikt het in, en bijna direct heb ik een SMS dat er bijgeladen is. Hoeveel GB ik tot nu verbruikt heb is me niet echt duidelijk. Movistar rekent met Pesos. En daar heb ik er al 200 van de 500 verbruikt.

Vanochtend kwam ik zowaar twee vakantiefietsers tegen. Ik in de remmen. Praatje? De overkant.. Een groet kon er net af, daarna werd er stevig doorgefiets, weg van mij.

Eigenlijk is mijn vakantiewereld een heel andere dan de algemene, bijna omgekeerd. Ik sta in de morgen om 6 uur fris (?) naast mijn bed. En wil graag dan in de avond rond zes, zeven uur eten. De restaurants zijn open, maar nog bijna geen eters. Half zeven, mijn 975cm fles Stella Artois is bijna leeg. Ik vraag de menukaart.
Zit ik mijn eentje te eten. Zielig?
Nee hoor, my way of life.
Vijf ober(ressen) all there to wait on me.

Up 793 Down 835 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

4. Zaterdag 02 februari 2019Montevideo - La Boyada 97 km
 Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Ciudad del Plata Uruguay Ciudad del Plata Uruguay Ciudad del Plata Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay Puntas de Valdez Uruguay  Uruguay  Uruguay
  Uruguay  Uruguay

Direct na de stad de Ruta 1. Zeg maar de A1 van Uruguay. Inderdaad de snelweg. Twee maal twee gescheiden rijbanen met een mooie brede vluchtstrook, en die is vandaag voor mij, bijna alleen. De vluchtstrook dan.
Er is niet veel verkeer. Gelukkig. De vergelijking met de A1 gaat niet echt op, tis wel één van de belangrijkste snelwegen van het land, maar 'gewoon' met bushaltes. De huizen langs de weg hebben hun uitgang direct de autoweg op.

Er waait, vanaf de oceaan, een flinke storm met regen recht op mijn hotelkamerraam. Shit. Dit is niet de planning voor dag één.
Uurtje later. De wind waait nog steeds. Sterk. Geen regen. En het is zo'n 22 graden. De lekker harde wind, die is de rug. Best heel fijn fietsen vandaag.

De Uruguayaan kijkt graag even de kat uit de boom. Maar als die kat dan vriendelijk zwaait en hola of buenos dias roept, komt er direct een brede grijns en een zwaaiende arm terug. Doe ik niets, dan doen ze net alsof je niet bestaat.

Toch elke keer weer even gek, kom je zo uit de sneeuw, zie ik vanmiddag de rijpe appels aan de boom hangen. Hè?
Loopt een vogel met kleintjes. Eerste gedachte, die heeft laat in het seizoen kuikentjes. Ho, even Wim, je referentiekader aanpassen.

Veel vogels hier. Mooie felgekleurde. En veel langs de snelweg. Ook 'onze' kieviten talrijk aanwezig. Al denk ik niet dat deze werkelijk uit onze contreien hier aan het overwinteren zijn. Dat zou een beetje erg ver zijn.

Vandaag slaap ik op een Estancia Turística. Een vakantieboerderij. Veel grote families. Best wel chique en redelijk aan de prijs. Maar maaltijden inbegrepen. Moet ook wel, verder helemaal niets te beleven hier. De lunch was een copieuse, grote stukken vlees, maar ook ruim aandacht voor de salades. Wat mij opvalt is dat er in grote hoeveelheden Cola, Fanta en dergelijke gedronken wordt. Een paar twee liter flessen op tafel is bijna de regel.

Zes uur massage. Zeven uur eten. Prima. Om kwart over zeven zit ik in een restaurant zonder enig persoon. Om kwart voor negen nog dezelfde situatie. Okay. Ben moe. Heb geen zin meer om te wachten. Dan maar geen avondeten vandaag, ga naar bed.
Er zijn meerdere landen geweest waar ik hun taal niet kende, maar heb nu even het gevoel in een totale miscommune te zijn. Dat woord heb ik voor deze situatie maar even bedacht.....

Up 656 Down 619 meters


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions
Google EarthTemperatuur vandaag.Google Maps
HoogteLijnen

3. Vrijdag 01 februari 2019 Montevideo
 Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay
 Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay
 Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay


Hop on Hop off. Vandaag twee uur karren door Montevideo. Zal ongetwijfeld haar bekoring hebben. Vandaag zie ik ze niet.
Stoppen doet de bus niet veel. En ook weer wel. Duizenden verkeerslichten die veel aandacht nodig hebben. Ze moeten hier een fantastisch openbaar vervoer hebben, het krioelt hier letterlijk van de (stads)bussen.
Op deze rit zijn er een tiental plaatsen waar je dus op- en uitstappen kunt. De enige plaatsen waar echt even stilgestaan wordt. De rest crost de bus langs de bezienswaardigheden. Als je geluk hebt, aan jouw kant, en dan moet je ook nog verrekkies snel zijn, wil je een beetje foto maken.
Erg warm vandaag, tegen de 30 graden. Geen zin om uit te stappen.

Bij de haven gelukkig rustige straatjes. De bussen in acht genomen dan. Wandelaars gebied met vele restaurantjes en toeristen dingen.
Behalve in de bediening en achter de kraampjes, niet veel van de 'echte' Uruguayaan te zien.

Enne, pinautomaten zijn er in overvloed hoor. Je moet alleen bij de banken naar binnen gaan. Daar staan er meestal wel één of twee. Die lange rij met pindingen zijn de geld-stort-machines dat doen ze schijnbaar heel veel hier.
Pinnen gaat nu dus, maar alleen, tot nu toe, met mijn VISA credit card. De gewone pinpas en andere credit cards worden categories geweigerd. Het kost me wel een kapitaal aan transactie kosten.

Nieuw de foto's ook op Google Maps: .Hier.


Place a ReactionNumber Of Reactions: 4Read The Reactions

2. Donderdag 31 januari 2019 Montevideo
 Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay Montevideo Uruguay
 Montevideo Uruguay-


De zon en ik zijn al vroeg op. De zon omdat het haar tijd is. Ik omdat mijn interne klok nog vier uur vooruit staat.
Op de boulevard, tussen hotel en de oceaan, vele (grotere) groepen wielrenners. Autoverkeer zeer bescheiden. Stevige wind. Hoewel aan het water, geen strandvertier in de buurt van het hotel. Met Google StreetView kun je de buurt redelijk verkennen, maar neemt ook een deel avontuur weg.

Lekker (deels Europees) ontbijtje. Paar kopjes thee en dan de fiets uitpakken. Elke keer weer spannend. De doos zag nog er redelijk goed uit.
Fijn. Gelukkig. Fiets goed ingepakt. Nu ook weer in perfecte staat uitgepakt. Goed inpakken is niet altijd een garantie voor goed uitpakken. De fietsdoos was op meerdere plaatsen doorboort en ingescheurd, maar verder geen schade dus.
Vind een briefje op de doos, met de mededeling dat er voor de doos betaald is. Mmmmm.

Het zou heel gemakkelijk moeten zijn. Een SIMkaartje kopen. Zo schreef de VVV mij in een mail. Ik loop diverse winkels binnen waar ze telefoons verkopen. Alle wijzen ze ergens anders naar toe. Hun Engels is niet echt uitgebreid.
Uiteindelijk vind ik een Movistar winkel. Kaartje voor 16 Euro 5Gigabyte 30 dagen geldig. In supermarkten op te waarderen. Niet gek. Maar eigenlijk had ik Antel moeten hebben, die schijnen een betere dekking te hebben.

Ook pinnen is in de hoofdstad Montevideo niet zo gemakkelijk. Denk zo ongeveer op elke hoek van de straat wel zo'n pinding te kunnen vinden. Nope. Wisselkantoren genoeg. BANRED / SANTANDER vind ik, na veel vragen. Zoals gezegd het Engels in de hoofdstad is erg slecht. Zal buiten de grote stad dan wel niet beter worden. Mijn gewone pinpas doet niets. Ik vraag een mevrouw of ze mij even kan helpen. Ook de automaat geeft alleen Spaans, maar geen geld.
Dan maar met mijn VISA creditcard. Yes. Die doet het. Maar, ik was al gewaarschuwd, pinnen is duur in Uruguay. Er wordt direct al 199 Peso, ongeveer 5 euro in rekening gebracht. Daarbij komen dan nog de kosten van de creditcard. Pinnen met de 'gewone' bankpas zou iets goedkoper moeten zijn.
Maximum pinbedrag ook nog maar 5000 Peso, 134 euro. Dat is niet veel.

Ben niet zo'n grote-steden-mens. Denk niet dat Montevideo mij veel te bieden heeft.

Ik wordt er niet rustiger van. Probeer bij een paar andere banken te pinnen. Niet met creditcard, niet met pinpas. Loop even een bank binnen. Meneer wijst op de chip op de kaart. Niet hier. Hij verwijst me terug naar de bank waar ik al was.
Nog een keer dan. Met de mastercard. Noppes. Inmiddels staat er een mens of tien achter mij in rij. Dan maar even plaats maken.
Later met de VISA kaart lukt het wel weer. Pfffff.

Ook kijk ik nog wat de andere Simkaart aanbieder zoal heeft. Een jongeman die redelijk Engels spreekt. Complimenteer hem. Mijn moeder is lerares Engels. Achso. Nee in Uruguay wordt er, zelfs op de universiteit, slecht of geen Engels gesproken,vertelt hij. Drie Gigabyte, niet duur, maar is maar zeven dagen geldig. Nee dank u.

Als het even kan wil ik de Iguazu watervallen bezoeken. Zo'n anderhalf duizend kilometer hier vandaan op de grens van Argentinië, Brazilië en Paraguay. Één mevrouw die Engels spreekt. Van de drie reisbureaus die ik bezoek. Shit.
Het is in deze tijd van het jaar zo heet in Uruguay dat we deze reis niet zo vaak aanbieden. Weer shit. Volgens de statistieken was het toch niet zo heet. Nou ja afwachten maar.
De hop on hop off bus, nee daar hebben ze geen informatie over. Pas in de namiddag zie ik er eentje rijden, maar hoe kom ik er in?

Mijn hotel bevindt zich ongeveer op de grens van Ciudad Vieja (oude stad) en het centrum. Door het centrum loopt een heel drukke straat met barstensveel bussen. De hoofdstraat van het oude deel is voetgangersgebied. In beide delen cafés en restaurants, maar nog niet veel terrasjes gezien.
De Uruguayanen drinken, zo te zien, vooral binnen, en vooral in de avond denk ik. Maar dat is het nu voor mij ook. Vijf uur hier negen in Nederland.

Juweeltjes. Diamantjes. Voor mij, ik zie ze vandaag (nog) niet veel. Dan, tijdens het diner in Centro. Een buitgewoon enthousiaste straatveger. Die temidden van zeer ongeïnteresseerd mensen 'zijn' straatdeel met een fantastisch brede lach om zijn mond aan het vegen is. Ik kijk vergenoegd.


Place a ReactionNumber Of Reactions: 3Read The Reactions

1. Woensdag 30 januari 2019 Amsterdam
 Schiphol Netherlands Schiphol Netherlands


Starbucks. Kleine decaf en twee croissants.
7.05 uur.
Hotel uitgecheckt. Fiets uit bagagedepot gehaald. In gecheckt bij de KLM. Door Security. Door douane. Alles binnen een half uur.
Gaat, tot nu toe, lekker snel vandaag.

Meestal heb ik er geen problemen mee. Maar nu, we zitten midden in het incheck proces. Een andere KLM-dame wil voorrang; twee passagiers dreigen hun vlucht te missen. 'Mijn' incheck-dame gaat onverstoord verder. Na deze meneer (ik) zal ik direct de twee passagiers helpen.
Onverstoord!? Ze vergeet de fiets in rekening te brengen. 100 Euro. Of het moet later automatisch gebeuren, maar dat zou nieuw zijn. Boarding pass krijg je pas als alles betaald is.

Deze keer een aantal stress verlagende maatregelen genomen.
Fiets al zondag naar Schiphol gebracht. In een officiële KLM-doos verpakt. Gisteren, met fietstassen, per trein naar Schiphol in hotel.

De sneeuw. Een half uurtje voor vertrek beginnen de eerste vlokjes te vallen. De NS heeft vandaag, al voor het eerste daglicht, haar treinen geminimaliseerd. Nu op Schiphol moeten we even wachten tot we aan de beurt zijn voor het deicing (het ontdoen van ijs) van de wings. De sneeuw/ijs zal zo niet aan de vleugels blijven plakken. Wat wel fijn is, want dan kunnen we in de lucht blijven.

Lichte turbulentie. Vind ik fijn. Johnny Cash zingt zijn cover van Aloha Oe. Het slaappilletje, bijna uitgewerkt. Lekker doezelen met mijn nieuwe noise canceling Sony hoofdtelefoon op mijn kop. Heerlijk. Niets te horen van de rest van het vliegtuig.
Behalve dan mijn buurman, zal ik ook een slaappil in zijn water stoppen? Een kleine Japanner of misschien wel een Braziliaanse indiaan. Dacht nog zo'n kleintje daar zal ik niet veel last van hebben.
Shit nee. Stilzitten, geen seconde. Opstaan, zitten, uitrekken, dan ligt er weer iets op de grond. Jeuk aan z'n kont. Krabben op de kop. Elleboog in mijn zij. Naar het toilet. Zijn TVtje heeft elke vijf seconden bijstelling nodig. Pfffff
Toch is het al vijf uur als ik dit schrijf. Mooi vier a vijf uur geslapen. Nog vijf uur togo.

Sao Paulo. Het deicing op Schiphol heeft toch best wel wat tijd gekost. Half uur later dan gepland landen we. Is meestal niet zo erg. Echter als je op een onbekend vliegveld moet overstappen in twee uur. Je weg moet vinden van terminal 3 naar 2. Onderweg een security controle mijn sprint versperd. Is het best wel een beetje zweten. Hier 37 graden. Ik nog gekleed op 0 graden.
Komt goed, ik zit (ruim) op tijd in het toestel naar Montevideo. Deicing nu niet nodig.

Korte broeken, korte broekjes, korte rokjes. Fris warme wind, door het open raam van de taxi, in mijn gezicht. Dit is meer mijn weer.
Douane, heel soepel, zelf je paspoort scannen, fotootje van je porum maken, en ik ben Uruguay binnen.
Bij de bagageband zie ik mijn tassen al rollen. De fiets vraag ik even. Een meneer loopt naar buiten en daar staat ook de fiets.
De bagage daarna nog even door een scanner. Fiets past er niet door. Is het een nieuwe fiets? Nee, ik neem hem weer mee terug. OK. Erg moeilijk doen ze hier niet.
Bij de uitgang staat Fabian met een bordje "Wim Leeuw" op mij te wachten. In de taxi. Om 12 uur middernacht stap ik het hotel binnen. In Nederland is het nu 4 uur in de ochtend.


Place a ReactionNumber Of Reactions: 2Read The Reactions